Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/33825 K.2020/910

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi bilirkişi raporundan, sanığın eyleminin 8 yıldan fazla aralıksız devam etmesi sebebiyle eski açma olduğu, eylemin işgal ve faydalanmaya dönüştüğü, yeniden tarla açma eyleminin olmadığı suça konu yerin yangın sahası olmadığı ve orman kadastrosunun da yapılmamış olduğu nazara alınıp sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden fazla ceza tayini,

2-Katılan vekilinin 17.09.2015 tarihli dilekçesi ile davaya katılma talep ettiği ve katılma kararı verildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,