Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/33911 K.2020/1375

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Sanıkların mağdur ...’ya karşı üste fiilen taarruz suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece, sanıkların mağdurun astsubay olduğunu bilmedikleri, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, eylemlerinin TCK'nin 86/2’deki yaralama suçunu oluşturduğu, bu suçun takibinin şikayete tabi olduğu, mağdurun da şikayetinde vazgeçtiği göz önüne alınarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının ayrı ayrı düşmesine karar verildiği anlaşılmakta ise de;

Mağdur ...’nın ifadesinde, sanıkları sessiz olmaları ve küfrederek etrafı rahatsız etmemeleri hususunda uyardığını, sivil kıyafetli oldukları için “ Siz kimsiniz.

Burada niçin bağırıp çağırıyorsunuz?” dediğini, sanık ...’ın da “Sen kimsin” şeklinde sorunca “Ben astsubayım, sen kimsin” dediğini, bu cevap üzerine Aydın’ın yumruk attığını, ancak geriye çekildiği için yanağını hafifçe sıyırdığını, Aydın’ın arkasında kalan Mevlüt’ün de tekme atmaya çalıştığını, savurduğu tekmenin isabet etmediğini, bu saldırıyı gören inzibat takımının gelerek sanıkları uzaklaştırdığını ifade ettiği, yargılama aşamında dinlenen tanık ...’in de beyanında olay esnasında mağdurun sanıklara “Ben astsubayım” dediğini duyduğunu, bunu söylemiş olmasına rağmen olayın gerçekleştiğini ifade ettiği,

ayrıca olayın askeri mahalde gerçekleştiği dolayısıyla sanıkların mağdurun rütbeli bir personel olduğunu bilebilecek durumda oldukları hususları birlikte değerlendirildiğinde sanıkların unsurları itibariyle oluşan müsnet suçtan ayrı ayrı mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde düşme karar verilmesi,