Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/34279 K.2020/1931

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5490 sayılı Kanun’un 67/1. maddesindeki düzenlemenin, “Gerçeğe aykırı yerleşim yeri veya cüzdan talep belgesi veren köy veya mahalle muhtarları ile herhangi bir işlem sebebiyle nüfus müdürlüğüne gerçek dışı beyanda bulunanlar ve bunlara tanıklık edenler altı aydan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.” şeklinde olduğu, bu maddenin gerekçesine bakıldığında ise düzenlemenin konuluş amacının, muhtarların gerekli ve yeterli inceleme yapmadan belge düzenlemesinin önüne geçilmesi olduğu,

buna mukabil 5237 sayılı TCK’nin 204/1. maddesinde yer alan “Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.” düzenlemesiyle, sahte olarak resmi belge düzenlenmesinin yaptırıma bağlandığı,

bu çerçevede somut olay değerlendirildiğinde, suç tarihinde Horasan ilçesi Eğertaşlar köyü muhtarı olan sanık ...’ün, akrabası olup, esasen Hasanbey köyünde mukim olduğu anlaşılan ve hakkında verilen hükmün açıklanması geri bırakılan diğer sanık ...’a, Yeldız Urhan adına nüfus cüzdanı talep belgesi düzenleyerek, Hasanbey köyü muhtarı Vezir Yıldırım olarak imzalayıp vermekten ibaret eyleminin, TCK’nin 204/1. maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,