Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/35457 K.2020/9980

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5549 sayılı Kanun’un 2/1-d ve 3. maddelerindeki düzenlemelerle bankalara, kendileri nezdinde yapılan veya aracılık yaptıkları işlemlerde işlem yapılmadan önce, işlem yapanlar ile nam veya hesaplarına işlem yapılanların kimliklerini tespit yükümlülüğü getirildiği, aynı Kanun’un 15. maddesinde ise kanun gereği yükümlü sayılan bankalar nezdinde kimlik tespiti gerektiren işlemlerde kendi adına ve fakat başkası hesabına hareket eden kimselere işlem yapmadan önce kim hesabına hareket ettiğini yazılı olarak yükümlü bankaya bildirme zorunluğu düzenlendiği ve buna uymanlar hakkında da cezai yaptırım öngörüldüğü,

bu düzenlemeler ışığında somut olay incelendiğinde sanıkların, çeşitli bankalar nezdinde kendi adlarına açtıkları banka hesaplarını, yukarıda anılan düzenlemeler gereğince ilgili bankalara herhangi bir bildirimde bulunmadan, bir kısım şirketlerin kullanımına tahsis ettikleri anlaşılmakla, üzerlerine atılı suçun unsurları oluşan sanıkların, mahkumiyetleri gerekirken, yazılı şekilde yetersiz ve yerinde görülmeyen gerekçe ile beraatlerinekarar verilmesi,