KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2019/35666 E., 2021/2896 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 sayılı Kanuna Aykırılık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
I) Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen EPDK'nun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, EPDK vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II) Katılan ... İdaresi vekilinin tüm sanıklar hakkındaki beraat hükümlerine ve sanıklar ... , ..., ..., ... müdafiinin vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 06.01.2014 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ... hakkında açılmış bir dava bulunmadığı halde, gerekçeli karar başlığında ve tensipte sanık olarak gösterilmişse de , ... hakkında herhangi bir yargılama faaliyetinde de bulunulmadığı gözetilerek bu husus maddi yazım hatası kabul edilmiş ve bozma sebebi yapılmamış, başka temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, sanıklar hakkında V.U.K'na muhalefet suçlarından zaman aşımı süresi içerisinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mümkün görülmüştür,
Ancak:
Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar ... , ..., ..., ... lehine CMUK'nin 324/1. ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/5. Madde ve fıkraları uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2019/35666, K. 2021/2896, 11 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama