KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2019/3962 E., 2020/9467 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin lehe hükümler içerdiği,
yine 5607 sayılı Kanun'un 5. maddesinde 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan değişiklik ile kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, tutanak içeriği ve dosya kapsamına göre, birden fazla kişinin toplam 890 karton kaçak sigara ile Suriye sınırından, Türkiye Cumhuriyeti topraklarına girdikleri sırada emniyet güçlerince farkedildikleri ve olaya müdahaleleri sonucunda suça sürüklenen çocuk dışındaki faillerin kaçtıkları, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında, kendisinin sigara getirmediğini,
kaçan kişilerin mevkii bilmemeleri sebebiyle onlara yol göstermek ve yakalanırlarsa suçu üstlenmek üzere aralarında bulunduğunu ifade ettiği nazara alındığında üzerinde sigara bulunmaması tutanak kapsamında pek çok kişinin olay yerinden kaçtığının anlaşılması,
olay yerinde yakalanan sigaranın toplamının 890 karton olması dikkate alınarak suça sürüklenen çocuğun hangi miktar sigaradan sorumlu tutulacağının tespit edilememesi sebebiyle bu durum suça sürüklenen çocuğun lehine değerlendirilerek 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi 7242 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleriyle 5607 sayılı Kanunun 3/22, 4/2, 5/2 maddelerinin uygulanarak suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2019/3962, K. 2020/9467, 2 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama