Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/4122 K.2019/7149

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1)Dosya kapsamından sanığın yakalandığında üzerinde kimliğini ispat edecek herhangi bir belge bulunmadığı sanığın beyanına göre isminin ..., baba adının ..., anne adının ... olarak belirlenerek işlem yapıldığı, sanığın kimlik tespitine yönelik başkaca bir işlem yapılmadığının anlaşılması karşısında, Türkiye Cumhuriyeti Devleti resmi makamlarından ve sanığın uyruğu olduğu ülke veya elçiliklerinden ya da uluslararası kuruluşlardan (interpol vs. gibi), gerçek kimlik bilgileri araştırılmadan, varsa nüfus ve adli sicil kayıtları getirilmeden, beyanına itibar edilerek eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

2)Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/10. maddesinden cezalandırma talebi ile dava açılmasına karşın, CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, aynı Kanun'un 3/18. maddesi uygulanarak hüküm kurulması,

3)Dosya içerisinde bulunan 03.05.2013 tarihli tutanakla ele geçirilen kaçak sigaraların 2990 paketinin imha edilmiş olmasına rağmen ele geçirilen sigaraların tamamının müsaderesine karar verilmesi,

4)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,