Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/4710 K.2019/6564

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa gıyabında verilen gerekçeli kararın 31.12.2013 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, Tebligat İşletme Esasları 54/3. maddesi gereğince evrakın muhtara tebliğ edildiğine ilişkin ihbarnamenin muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresinin kapısına yapıştırıldığına ilişkin bir ibarenin tebliğ evrakında bulunmadığı anlaşılmakla tebligatın usulsüz olduğu kabul edilerek temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığı anlaşılarak işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içerine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarla ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin sevk maddesi olarak TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK nun 50/1-a maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Açılan davanın niteliğine göre, suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan TAPDK lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,