Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/631 K.2019/7347

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Kabahatli şirkete 3213 sayılı Maden Kanunu’nun 12/3. maddesi uyarınca uygulanan idari para cezasının, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27. ve 29. maddeleri ile 5271 sayılı CMK’nun 267. ve 268. maddeleri uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olduğu, kabahatli şirket tarafından, idari para cezasına karşı Turhal Sulh Ceza Hakimliğine itiraz edildiği ve itirazın anılan hakimliğin 22/12/2014 tarihli ve 2014/10 D.İş sayılı kararıyla reddedildiği,

kabahatli şirketin bu ret kararına karşı itirazının da Zile Sulh Ceza Hakimliğinin 31/03/2015 tarihli ve 2015/23 D.İş sayılı kararıyla kesin olarak reddine karar verildiği anlaşılmakla, bu ret kararına karşı sanığın yaptığı itirazı değerlendiren Zile Sulh Ceza Hakimliğinin 18/05/2015 tarihli ve 2015/473 D.İş. sayılı kararının hukuken geçersiz olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı, itiraz mercii olan Zile Sulh Ceza Hakimliğinin 31/03/2015 tarihli ve 2015/23 D.İş sayılı kararıyla yapılan inceleme sonucu verilen kararın kesin nitelikte olduğu gözetilerek,