Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/738 K.2019/5727

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yerel mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 14.02.2018 tarih ve 2016/11358 E., 2018/1372 sayılı kararı ile verilen bozma ilamı doğrultusunda TCK'nun 43. maddesi kapsamında değerlendirilen Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2014 tarihli 2014/333 Esas ve 2014/649 sayılı ilamı ile verilip kesinleşen önceki cezanın 8.100 TL adli para cezası olduğu, bozmadan sonra,

temyiz davasına konu eylem nedeniyle TCK’nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle belirlenen 1 yıl 15 gün hapis cezasından evvelce kesinleşen 8.100 TL adli para cezasının mahsubu suretiyle (8.100 TL adli para cezası, 5252 sayılı Kanun’un 5/3. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 100 TL üzerinden hapse çevrilmesi suretiyle 2 ay 21 gün hapis cezası olarak belirlenerek) sanığın 9 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek önceden kesinleşen hüküm infaz edilmemiş ise infazın 8.100 TL + 8.100 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,