Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/8108 K.2019/10313

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkta 390 litre kaçak petrol, bidon ve elektrikli aksamın ele geçirildiği uyuşmazlıkta aksamın niteliği itibarıyla düzenek haline getirilerek kaçak petrol satışında kullanıldığına dair delil bulunmaması karşısında bu hususun ancak 5237 sayılı TCK’nin 3. ve 61. maddeleri kapsamında teşdide konu olabileceği gözetilmeksizin 5607 sayılı Kanun’un 4/8. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3- Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte mahkumiyeti bulunduğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

4- 16 TL’den ibaret yargılama giderinin, 6183 sayılı Kanun'un 106. maddesinde belirlenen sınırın altında kalması nedeni ile 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesi uyarınca kamu üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken sanıktan tahsiline karar verilmesi,