KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2020/102 E., 2020/2301 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hükümler
- Beraat
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Olay tarihinde Hakan Bulut’un sevk ve idaresindeki araçta 215 karton gümrük kaçağı sigara ve 152 şişe alkollü içkinin ele geçirildiği, gümrük kaçağı eşyaların kendisine ait olduğunu beyan eden Hakan Bulut’un Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nce yargılandığı, hakkında verilen mahkumiyet hükmünün Dairemizin 2019/3574 Esas ve 2019/7906 Karar sayılı dosyasında incelenerek bozulmasına karar verildiği, iletişimin tespitine ilişkin tape kayıtlarına dayanılarak sanıklar ... ve ... hakkında da ayrıca dava açıldığı,
sanıkların suçlamayı kabul etmedikleri ancak dosya kapsamındaki tape kayıtlarında sanıkların araçtaki suça konu gümrük kaçağı eşyaların boşaltılması, aracın nereye bırakılacağına ilişkin konuşmaları ve bahse konu görüşmelerin kendilerince yapıldığına ilişkin ikrarları mevcut olup, sanık ...’in sanık ...’ın araçla önden gittiğini kabul ettiği, sanık ...’ın ise diğer sanıkların ehliyeti olmadığı için trafik çevirmesini haber vermek için önden gittiğine yönelik savunmasının hayat tecrübelerine aykırı olduğu nazara alındığında,
sanıkların suça konu eşyayı ticari amaçla naklettikleri ve diğer sanık Hakan ile kaçakçılık eylemine fikir ve eylem birliği içerisinde katıldıkları ve suça iştirak ettiklerinin kabul edilmesi gerektiği nazara alınarak, her iki dava dosyasının birleştirilerek sanıkların fiillerine uyan toplu kaçakçılık suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2020/102, K. 2020/2301, 3 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama