Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2020/103 K.2020/257

Taraflar arasındaki ecrimisil davasından dolayı, bozma kararı üzerine direnme yoluyla Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 31.12.2014 tarihli ve 2014/497 E., 2014/572 K. sayılı kararın davalı vekilinin temyiz istemi bakımından uygun bulunarak ecrimisilin miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesini, davacı vekilinin temyiz isteminin ise hukuki yarar yokluğundan reddini kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulundan çıkan 19.09.2019 tarihli ve 2017/1-1273 E., 2019/911 K. sayılı kararın,

karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla Hukuk Genel Kurulunca dilekçeler, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü: Hukuk Genel Kurulu kararında yer alan açıklamalara göre 6217 sayılı Kanunun 30. Maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 450TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine.