Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/1022 K.2020/1064

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

30/05/2011 tarih, 2010/118 Esas ve 2011/330 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının suçtan zarar gören TAPDK’e tebliğ edilmediğinden usulüne uygun olarak kesinleşmediği ve bu nedenle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştirildiği 29.07.2011 ve kamu zararını gidermediği gerekçesiyle dosyanın yeniden ele alındığı 02.05.2012 tarihleri arasında zamanaşımının durmayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde 8 yıl olarak düzenlenen olağan dava zamanaşımı süresinin aynı Kanun'un 66/2. maddesi gereğince 5 yıl 4 ay olacağı dikkate alınıp zamanaşımını kesen en son işlem olan savunmasının alındığı 30.04.2010 tarihinden hüküm tarihine kadar 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun gözetilmemesi,