Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/1908 K.2021/1255

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kamnın oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

I) Sanık ... yönünden;

1) Sanığın adli sicil kaydmda bulunan ve tekerrüre esas alınan Antalya (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 26/03/2013 tarih, 2012/64 E - 2012/302 K sayılı ilamının, 5237 sayılı TCK’nin 116/1. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını ihlal suçuna ilişkin olması karşısında, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aym tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan dosya bakımından uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı da araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2) 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 Sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

II) Sanıklar ... ve ... yönünden;

1) 1072 sayılı Kanuna muhalefet suçuna ilişkin olarak, sanıkların 1072 sayılı Kanun kapsamında bulunan tombala makinasının maliki, zilyedi ya da işleteni olduğuna dair dosya içerisinde delil bulunmadığı, sanıkların olay yerinde bulunuş amacı ve faaliyetlerinin kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçuna ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında, 1072 sayılı Kanun’a muhalefet suçu bakımından, sanıkların beraatleri yerine, mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2) Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçuna ilişkin olarak, Dairemizin 28/09/2020 tarih, 2020/1515 E - 2020/11589 K sayılı kararında gerekçeleri belirtildiği üzere;

Basit yargılama usulüne dair esasları düzenleyen CMK'nin 251/3. maddesinin sadece bir usul hükmü olmadığı, aym zamanda maddi ceza hukukuna dair bir hüküm olduğu, bu nedenle basit yargılama usulünün yürürlük tarihini gösteren Geçici 5/(l)-d. maddesinde yazılı "hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalar yönünden" kısmının Anayasa ve uluslararası sözleşme metinlerinde düzenlenen "suç ve cezaların kanuniliği" ve "lehe kanun" ilkelerine aykırı olduğu, Anayasa'ya ve tarafı olduğumuz temel haklara dair uluslararası sözleşmelere (ve özellikle AİHS'ye) aykırı bu durumun Yüksek Yargıtay tarafından dikkate alınması gerektiği anlaşılmakla;

Mahkemece sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikteki "basit yargılama usulünün" uygulanma şartlan yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,