Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/1927 K.2020/9970

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I) Müşteki ...’in temyiz istemine ilişkin olarak;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan müşteki ...’in davaya katılmasına karar verilmesi hükmü temyize hak vermeyeceğinden, adı geçenin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca, REDDİNE,

II) Sanık müdafii ve katılan kurum vekilinin temyiz istemlerine ilişkin olarak;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Her ne kadar, mahkemece, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; iddia, sanık savunmaları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı itibariyle, suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil elde edilemeyen sanık hakkında manevi unsuru gerçekleşmeyen suçtan, beraat yerine mahkumiyeti kararı verilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “04/12/2008” yerine “2008-2009” olarak gösterilmesi,

Kabule göre de;

a)- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ...’in dava ve duruşmalara katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

b)- 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı ResmiGazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 Sayılı TCK’nın 53. Maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,