Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/2549 K.2021/3667

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Dairemizin 24/01/2019 gün 2016/8438 Esas ve 2019/ 883 Karar sayılı kararı ile sanığın kazanılmış hakkı korunarak neticeten 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 12 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi ve uzlaştırma prosedürünün uygulanmaması isabetsizliğinden verilen bozma kararı üzerine, sanık hakkında kurulan hükümde kazanılmış hak ilkesine aykırılık teşkil edecek şekilde 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması,