Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/2863 K.2020/16629

Yerel Mahkemece, bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

1-Bozma ilamına konu olan ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 05/04/2016 tarihli hükümde sanık hakkında hükmedilen 160,00 TL adli para cezasının TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca 2 eşit taksit halinde aylık olarak sanıktan tahsiline karar verildiği gözetilmeden, adli para cezası taksitlendirilmeyerek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas - 2016/42 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere sanığın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinde düzenlenen kazanılmış hak ilkesine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, hükmün7. fıkrasının çıkartılarak yerine " Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi uyarıca ekonomik ve şahsi halleri de dikkate alınarak 4 eşit taksit halinde tahsiline,