Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/3192 K.2021/1265

1774 sayılı Kimlik Bildirme Kanunu'na aykırılık eyleminden kabahatli ... hakkında aynı Kanun'un 2. maddesi uyarınca 10.383,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına ilişkin ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 29/11/2017 tarihli ve 71 defter sıra sayılı kararına yönelik başvurunun reddine dair Adana 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 05/03/2018 tarihli ve 2017/6932 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Adana 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29/03/2018 tarihli ve 2018/2761 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19/06/2020 gün ve 94660652-105-01-20441-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/06/2020 gün ve KYB-2020/54112 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre.

1774 sayılı Kimlik Bildirme Kanunu’nun 2. maddesi “Otel, motel, han, pansiyon, bekar odaları, günübirlik kiralanan evler, kamp, kamping, tatil köyü ve benzeri her türlü, özel veya resmi konaklama yerleri ile özel sağlık müesseseleri, dinlenme ve huzur evleri, dini ve hayır kurumlarının sosyal tesislerinin sorumlu işleticileri, bu yerlerde ücretli veya ücretsiz, gündüz veya gece, yatacak yer gösterdikleri yerli veya yabancı herkesin kimlik ve geliş- ayrılış kayıtlarını, örneğine ve usulüne uygun şekilde günü gününe tutmak, genel kolluk örgütlerinin her an incelemelerine hazır bulundurmak, Devlet İstatistik Enstitüsüne,

talebi halinde vermek zorundadırlar.” şeklinde düzenlenmiş olup, bu düzenleme ile maddenin uygulama alanının belirlendiği, kabahatli hakkında uygulanan idari para cezasına dayanak olan aynı Kanun’un Ek-1. maddesinin ikinci fıkrasında “Bu Kanunun 2 nci maddesinde sayılan özel veya resmi her türlü konaklama tesisleri tüm kayıtlarını bilgisayarda günü gününe tutmak, genel kolluk kuvvetlerinin bilgisayar terminallerine bağlanarak mevcut bilgi, belge ve kayıtları genel kolluk kuvvetlerine anlık olarak bildirmek zorundadırlar.” düzenlemelerinin yer aldığı,

Somut olayda; kabahatlinin, Adana İli, Çukurova İlçesi, Beyazevler Mahallesi, 80026. Sokak, No:15 sayılı yerde, apart otel faaliyetine konu olacak şekilde konaklama hizmeti işine başladığı ancak kabahatlinin gelir geçici vergi beyannamesi vermediğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezalarının iptaline yönelik Adana 2. Vergi Mahkemesinde açılan iptal davası neticesinde anılan Mahkemece verilen 10/04/2019 tarihli ve 2019/16 esas,

2019/476 sayılı karar ile "... söz konusu bölümlerin günü birlik olarak kiraya verildiğinin davalı idarece somut delillerle ortaya konulamadığı gibi yapılan denetimler neticesinde düzenlenen e-yoklama imza formunun açıklama kısmına ödevli mükellefin anılan adreste... tarihinden itibaren yıllık ev kiralama işine başladığı tespit edildiği ibaresi yazılarak söz konusu tutanağın yoklama memurları ile davacı tarafından imza altına alındığı görüldüğünden aksi düşünceyle gerçek usulde gelir vergisi mükellefi yapılan davacı adına gelir geçici vergi beyannemesi vermediğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığından....

davanın kabulüne" şeklinde karar verildiği, yine anılan adreste bulunan apartmanın ruhsatsız, apart, günübirlik otel olarak çalıştırıldığından bahisle idare tarafından mühürlenerek kapatılmasına ilişkin 03/01/2018 tarih ve 4992 sayılı kararın iptali istemiyle açılan dava sonucunda, Adana 2. İdare Mahkemesinin 06/06/2018 tarihli ve 2018/7 esas, 2018/510 sayılı kararı ile ",,, bu durumda, dava konusu işleme konu apartmanda cevap dilekçesinde iddia edildiği üzere fuhuş yapıldığının ve bu amaçla kullanıldığının ya da apart/günübirlik olarak kiraya verildiğinin yeterli ve somut tespitlerle ortaya konulamadığı görülmekle,

tutanakta da bu husus doğrulayacak bilgi ve belge olmamasına rağmen iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatı bulunmadığından bahisle kapatma cezası uygulanmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmamaktadır... açıklanan nedenlerle dava konusu işlemin iptaline" şeklinde verilen kararın, bu karara karşı başvurulan istinaf isteminin reddine karar verilerek kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, kabahatlinin başvurusunu inceleyen anılan Mahkemeler tarafından yapılan araştırma ve idarî para cezasını uygulayan kurum tarafından verilen bilgiler ışığında,

kabahatlinin 1774 sayılı Kanun’un 2. maddesi kapsamında değerlendirilebilecek bir faaliyet ya da işletmesinin bulunmadığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;