Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/328 K.2020/2537

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında firar suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 31/12/2014 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesinin 1. fıkrasındaki “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresine yapılır.” hükmüne aykırı olarak, en son 09/12/2014 tarihli ifadesinde bildirdiği “Barış Mahallesi 1010 Cad.

No:39 Ceylanpınar/Şanlıurfa” adresi yerine ilk 11/12/2012 tarihli ifadesinde bildirdiği “Yenimahalle Mezarlık Cad.

No:37 Ceylanpınar/Şanlıurfa” adresine tebliğe çıkarıldığı, tebliğ mazbatasına “aynı adreste muhatap bulunmaması sebebiyle tebliğ evrakı adreste muhatapla beraber Selahattin Çiftçi imzasına tebliğ edildi” şerhi düşülmek suretiyle bu adreste Selahattin Çiftçi’ye 12/02/2015 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla, 12/02/2015 tarihinde yapılan tebliğin hukuki geçerliliği bulunmadığından Mahkemenin 31/12/2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği,

dolayısıyla 5 yıllık denetim süresinin başlamadığı gözetilmeksizin, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,