Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/3893 K.2020/20481

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-2005, 2006 ve 2007 hesap dönemlerine ilişkin olarak 01/07/2006, 01/07/2007 ve 01/07/2008 tarihli suçlar bakımından yapılan incelemede;

Suç tarihleri itibariyle sanığa isnat edilen suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, suç tarihleri ile inceleme tarihi arasında olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmuş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-2008 ve 2009 hesap dönemlerine ilişkin olarak 01/07/2009 ve 01/07/2010 tarihli suçlar bakımından yapılan incelemede;

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 81/6. maddesinin "Kooperatif: Üç yıl olağan genel kurulunu yapmaması halinde, dağılır" hükmünü amir olduğu, sanığın yönetim kurulu üyeliğinde bulunduğu kooperatifin 2005-2006-2007 hesap dönemlerine ilişkin genel kurul toplantılarını yapmaması nedeniyle münfesih hale geleceği ve bu tarihten itibaren sona eren tüzel kişiliğin genel kurul toplantısı yapmamasından söz edilemeyeceği gözetildiğinde iddianame ile dava konusu edilen 2008 ve 2009 hesap dönemlerinde anılan kooperatifin tüzel kişiliği sona erdiği anlaşılmakla, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraatı gerektiğinin gözetilmemesi,