Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/391 K.2020/2539

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen (Kapatılan) Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 20/11/2013 tarihli ve 2013/1053 Esas, 2013/472 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, sanığın en son bildirdiği “Bostan Mah.Kadıncık Sokak No:3/A Beyoğlu/İstanbul” adresinde tebliğe çıkarıldığı ve bu adreste 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca tebliğ yapıldığı,

353 sayılı Kanun’un 52’nci maddesinde asker kişilere yapılacak tebliğlerin üst makam aracılığı ile ve ilgiliden alınacak bir belge karşılığı yapılacağı, bu belgede tebliğ ve tebellüğ edenin imzaları ile tebliğin yer ve zamanının gösterilmesinin gerektiğinin düzenlendiği,

bu kapsamda sanığın yokluğunda 20/11/2013 tarihinde verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın öncelikle Birlik Komutanlığına gönderilerek sanığa tebliğ edilmesinin sağlanması gerekirken sanığın terhis olup olmadığı veya firarda olup olmadığı araştırılmaksızın doğrudan bilinen son adresine tebligatın çıkarılarak gösterilen adreste daha önce geçerli bir tebligat yapılmadığı halde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştirilmesinin usulüne uygun olmadığı,

dolayısıyla 5 yıllık denetim süresinin başlamadığı gözetilmeksizin, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,