Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/3944 K.2021/6537

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-TAPDK vekilinin temyizine göre yapılan incelemede ;

Sanıkların eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Kanun kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen TAPDK'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek TAPDK vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Malen sorumlunun temyiz talebinin incelenmesinde,

Dava ve duruşmadan haberdar olduğu halde, katılma talebinde bulunmayan malen sorumlunun hükmü temyize hak ve yetkisi olmadığı anlaşılmakla, malen sorumlunun temyiz isteminin, tebliğnameye aykırı olarak, 5320 sayılı Kanun'un 8/l maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3- Sanığın temyiz talebine göre yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'u 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin sevk maddesi olarak TCK'nin 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,