Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/4392 K.2021/2195

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 18/07/2014 yerine 17/07/2014 olarak gösterilmesi,

2- Sanıkların beraatlerine karar verilirken uygulama maddesi gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK’nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve katılanlar vekillerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, bu aykırılıklar yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 18/07/2014 olarak değiştirilmesi ve hükmün birinci fıkrasındaki “sanıkların” ibaresinden sonra gelmek üzere “5271 sayılı TCK’nin 223/2-b maddesi uyarınca” ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.