Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/5011 K.2021/3407

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının infazı kabil kesinleşmiş mahkumiyet kararı niteliğinde olmadığı dikkate alınarak, suça konu emvallerin müsaderesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçu olması, 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alınması karşısında, ihbarda bulunan mahkemece uzlaştırma işlemi yapılarak uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması karşısında, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca da kasıtlı suçdan mahkum olduğuna dair dosya içeriğinde bir kayıt bulunmadığı anlaşılmakla hükmün açıklanamayacağı gözetilmeden sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,