Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/5054 K.2021/5154

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bulunmaması halinde, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan yasanın 35. maddesine göre tebligat yapılması,

daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği, somut olayda sanığın 28/03/2014 tarihli hazırlık ifadesinde bildirdiği adresine tebliğe çıkartılmadan başka bir adresine çıkartılan tebligatın iadesi üzerine, bu defa ifadesinde bildirdiği adrese daha önce aynı adrese kanuni usullere göre yapılmış bir tebligat bulunmamasına rağmen Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca önödeme ihtarını içeren tebligatın tebliğinin usule aykırı olduğunun anlaşılması karşısında;

mahkemece sanık için 5809 sayılı Kanun'un 56/2,5 maddesi göndermesiyle 63/10. maddesinde yazılı adli para cezasının alt sınırından hesaplanacak ön ödeme teklifinde bulunulmasıyla aynı maddede yazılı 10 günlük süre içinde ön ödeme şartının yerine getirilmesi beklenerek, sonucuna göre açılan kamu davasının düşmesine veya devamına karar verilmesiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, ön ödeme işlemleri yerine getirilmeksizin yazılı gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre; 1)Sanığın, şikayetçi ... adına düzenlenmiş gerçek nüfus cüzdanının üzerindeki fotoğrafı değiştirip kendi fotoğrafını yapıştırdığı ve bu belge ile şikayetçi adına sahte telefon abonelik sözleşmesi düzenlettirdiği iddiasıyla açılan kamu davasında;

Hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 2. fıkrasındaki "İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı belge ve bilgi verilemez" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında;

sanığın eyleminin TCK'nun 7. maddesi uyarınca lehe olan ve özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Kanun'un 56/2 maddesi delaletiyle 63/10 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve bu suçun da TCK'nın 75. maddesi uyarınca ön ödemeye tabi olduğu gözetilerek, sanığa yukarıda belirtildiği şekilde usulüne uygun ön ödeme önerisinde bulunulduktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, suçun hukuki vasfında hataya düşülerek özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

2) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,