KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2020/526 E., 2020/2358 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,
1-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan incelemede,
Yükletilen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanıkların temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede,
Dava konusu yerin Orman ve Su İşleri Bakanlığı tarafından Karan Turizm Ticaret Ltd.'ne turizm tesisi olarak tahsis edildiği, bilahare verilen iznin iptal edilmesine rağmen, anılan şirket tarafından kullanıldığının tespit edilmesi, sanık ...'in savunmasında ise şirket hisselerini 2010 yılında kardeşi olan diğer sanık ...'e devrettiğini belirtmesi, sanık ...’nun da bu durumu doğrular şekilde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...'nın şirket hisselerini devredip devretmediği ve bu devrin Ticaret Sicil Gazetesinde yayımlanıp yaymlanmadığı hususları araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2020/526, K. 2020/2358, 3 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama