Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/5897 K.2021/6196

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, tür ve miktarı itibarıyla kesin olan kararlara karşı, suç vasfına yönelik temyiz bulunması halinde dosyanın Yargıtay’ca bu yönden incelenmesinin olanaklı olduğu ve sanık hakkında 5809 sayılı Kanuna muhalefet suçu nedeniyle verilen beraat kararına ilişkin O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin, eylemin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gerekçesiyle, suçun vasfına da yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1)Suçtan zarar gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'na kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunması karşısında, anılan kuruma duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle, CMK'nin 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

2)Sanığın yetkilisi olduğu Göz İletişim isimli iş yerinde şikayetçi ... adına sahte GSM abonelik sözleşmesi düzenlendiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında sözleşme üzerinde her ne kadar iş yerinin kaşesi vurulmuş ise de söz konusu abonelik sözleşmesinin şahsın bilgisi dışında düzenlendiğini kabul etmediğini beyan etmiş ise de; şikayetçi ... adına [NUMARA] numaralı telefon hattı için düzenlenen, 09/07/2012 tarihli abonelik sözleşmesinde sözleşmeyi düzenleyen bayi adının sanığın yetkilisi olduğu Göz İletişim, satış yetkilisi kodunun 00000.34403 olarak belirtildiği,

Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş.’den gelen yazıya göre söz konusu sözleşmenin Göz İletişim ünvanlı bayi tarafından yapıldığının, bayi kodunun 00000.34403 olduğunun ve yetkilisinin sanık olduğunun belirtildiği, sözleşme üzerinde sanığın yetkilisi olduğu Göz İletişim isimli bayi kaşesinin bulunduğu ve bu işlemden sanığın bizzat menfaat sağladığı, ayrıca sözleşme üzerindeki imzaların şikayetçi ...'in eli ürünü olmadığının da tespit edildiği gözetilerek,

sanığa yüklenen suçun sübut bulduğu ve hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri karşısında, sanığın eyleminin TCK'nun 7. maddesi uyarınca lehe olan ve özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Kanun'un 56/4,5 maddesi delaletiyle 63/10 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve kendisine yapılan ön ödeme önerisine uymadığı da gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,

eylemin bölünmezliği ilkesine aykırı olacak şekilde aynı eylem nedeniyle hem 5809 sayılı Kanuna muhalefet hem de özel belgede sahtecilik suçundan ayrı ayrı beraat hükmü kurulması,