Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/852 K.2021/5340

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 51/2-a maddesine muhalefet etmek eyleminden dolayı İlker Özgün hakkında Aksaray Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 15/03/2019 tarihli ve MA 37979898 sayılı idarî yaptırım karar tutanağı ile uygulanan 235,00 Türk lirası idarî para cezasına karşı Yargıtay Tetkik Hâkimi ... tarafından yapılan başvurunun kabulüne, idari para cezası tutanağı ile yapılan işlemin iptaline ilişkin ... 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/03/2019 tarihli ve 2019/2255 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 23/12/2019 gün ve 11825 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/01/2020 gün ve KYB-2019-135788 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 51/2-a maddesine muhalefet etmek eyleminden dolayı bizzat İlker Özgün'ün yüzüne karşı Aksaray Trafik Denetleme Büro Amirliğince 15/03/2019 tarihli ve MA 37979898 sayılı idarî yaptırım karar tutanağı düzenlenmesi karşısında, Yargıtay Tetkik Hâkimi ... tarafından itiraz edilmesi nedeniyle taraf sıfatı yokluğundan talebin usulden reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 6, 22/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 12. maddeleri uyarınca kabahat eylemi hakkında idari yaptırım kararı veren Aksaray Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğinin bulunduğu yer mahkemelerinin kabahatlinin başvurusunu incelemekle yetkili ve görevli olması karşısında, yetkisizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, başvurunun esastan incelenerek yazılı şekilde karar verilmesinde,

3-5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun, "Başvurunun incelenmesi" başlıklı 28. maddesindeki "(2) Başvurunun usulden kabulü hâlinde mahkeme dilekçenin bir örneğini ilgili kamu kurum ve kuruluşuna tebliğ eder.(3) İlgili kamu kurum ve kuruluşu, başvuru dilekçesinin tebliği tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde mahkemeye cevap verir.

(4) Mahkeme, başvuruda bulunan kişilere cevap dilekçesinin bir örneğini tebliğ eder; talep üzerine veya re'sen tarafları çağırarak belli bir gün ve saatte dinleyebilir....(7) Mahkeme ilgilileri dinledikten ve bütün delilleri ortaya koyduktan sonra aleyhinde İdarî yaptırım kararı verilen ve hazır bulunan tarafa son sözünü sorar. Son söz hakkı, aleyhinde İdarî yaptırım kararı verilen tarafın kanunî temsilcisi veya avukatı tarafından da kullanılabilir.

Mahkeme son kararını hazır bulunan tarafların huzurunda açıklar." hükmüne aykırı olarak, kabahatlinin, idarî para cezasının iptali istemli başvurusuna istinaden mahkemece, ilgili kamu kurumundan gerekli olan tüm evraklar getirtilip inceleme ve araştırma yapılmadan ve başvuruda bulunan kabahatliye cevap dilekçesinin bir örneği tebliğ edilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

4-Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22/03/2011 tarihli ve 2008/8692 esas, 2011/2918 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, idarî para cezasını gerektiren eylemin 2802 sayılı Kanun’un 93. maddesi kapsamında kişisel suç olduğunun anlaşılması halinde, anılan Kanun’un “kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma” kenar başlıklı 93/1. maddesinde yer alan “Hâkim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma ve kovuşturma yapma yetkisi, ilgilinin görev yaptığı yerin bağlı olduğu bölge adliye mahkemesinin bulunduğu yerdeki il Cumhuriyet başsavcılığı ve aynı yer ağır ceza mahkemesine aittir.” şeklindeki düzenleme uyarınca,

muterizin Hâkim olduğunun anlaşılması sebebiyle, başvurunun kabul edilerek idarî para cezası karar tutanağının iptali ile gereğinin takdir ve ifası için evrakın ilgilinin görev yaptığı yerin bağlı olduğu bölge adliye mahkemesinin bulunduğu yerdeki il Cumhuriyet başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sadece itirazın kabulü ile idarî para cezası karar tutanağının iptaline karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;