Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2006/10357 K.2007/5279

Taraflar arasındaki karşılıklı menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kısmen kabulüne karşı davanın HUMK.'nun 409 maddesi uyarınca işlemden kaldırılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı banka ile müvekkili arasında imzalanan Genel Kredi Sözleşmesine istinaden kullandırılan kredinin tahsili için müvekkili aleyhine başlatılan icra takibinde istenen faizin fahiş olduğunu talep edilen miktar kadar borçlu bulunmadıklarını belirterek, takibin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya karşı cevap bildirmemiş, birleşen ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/244-448 E K, sayılı dosyasında kredi sözleşmesinden doğan banka alacağının tahsili için başlatılan takibe davalı borçlu ...’ın itirazının iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, birleşen davanın bu dosyadan tefriki ile HUMK.’nun 409/1 maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına asıl davanın kısmen kabulü ile davacının davalı bankaya takip tarihi itibariyle 1.515.341.125.TL. asıl alacak 207.938.476. TL temerrüt faizi 10.396.924.TL. gider vergisi olmak üzere toplam 1.733.676.525.TL borçlu olduğunun, 710.33 YTL. borçlu olmadığının tesbitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı banka, ... 1.İcra Müdürlüğünün 2000/1694 Esas sayılı dosyası ile davacı borçlu aleyhine takip başlatmış olup, bu takipte çıkarılan ödeme emri 18.4.2000 tarihinde davacıya tebliğ edilmiştir. Davacı borçlu anılan takibe karşı süresi için de 20.4.2000 tarihli dilekçesi ile itiraz etmiş ve takibi durdurmuştur. Bundan 1 gün sonra görülmekte olan iş bu menfi tespit davasını açmıştır.

Mahkemece, davacının, davalı bankanın yaptığı takibe itiraz ederek takibi durdurduğu gözetilerek iş bu menfi tespit davasını açmakta hukuki yararı bulunup bulunmadığı üzerinde durulmadan, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.