Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2006/11836 K.2007/5024

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kurumun elektrik abonesi olduğunu ve tüm faturaları zamanında ödediğini, davalı kurum elemanları tarafından yapılan kontrollerde sayaçların 2/3 oranında eksik tüketim kaydettiğini, ancak sayaçlara müdahalenin söz konusu olmadığının tespit edildiğini, davalının müvekkili aleyhine fatura düzenlediğini, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili daha sonra davaya istirdat davası olarak devam edilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili elemanları tarafından yapılan kontrol sonunda davacıya ait sayaçların eksik tüketim kaydettiğinin saptanması üzerine dava konusu tahakkukun yapıldığını, işlemin doğru olduğunu öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının, davalı kurumun elektrik abonesi olup, davalı elemanları tarafından yapılan kontroller sonunda davacıya ait elektrik sayaçlarının eksik tüketim kaydettiğinin tespit edildiği ve davalı kurumca bu nedenle dava konusu tahakkukun yapıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı vekilinin bütün, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili, dava dilekçesinde müddeabihi 100.000.00.-YTL. olarak belirlemiş, 01.05.2005 tarihli ıslah dilekçesiyle dava konusu edilen miktarı 339.434.000.-TL. davayı ise istirdat davası olarak değiştirmiştir. Mahkemece faizin başlangıç tarihleri hariç davacının tüm talebi kabul edilmiştir. Bu durumda mahkemece davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.