Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2006/1952 K.2006/7294

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Dava, satıştan kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının dayanağı veresiye fişlerinde müvekkilinin imzasının bulunmadığını, bu fişlerle alındığı iddia edilen mazotun kesinlikle müvekkilinin aracında kullanılmadığını, alacağın bir kısmının 2002 Ekim ayından kaynaklandığı iddia edildiğine göre 30.10.2003 takip tarihi itibariyle zamanaşımına uğradığını, fişlerde müvekkiline ait aracın plakasının dahi yazılmadığını, ismi geçen...’ın müvekkilinin rızası dışında iş yaptığı için işine son verildiğini, bir kısım alacağın ise 2003 yılı Ocak ayı olarak gösterildiğini, bu tarihte müvekkiline ait minibüsün .... firmasının ücretsiz servisinde çalıştığını ve mazotun başka bir istasyondan alındığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı vekilinin kısmi zamanaşımı itirazı yerinde görülmemiş, davacı tarafın dayanağı veresiye fişleri alacağın varlığı ve miktarını tek başına kanıtlamaya yeterli görülmediğinden, davalı tarafa yemini de teklif edilmediğinden ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı tarafın delil olarak sunduğu veresiye fişleri altındaki imzaların davalının çalışanı...’a ait olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Veresiye fişlerinde teslim edilen malın cinsi ve tutarı da açıkça gösterilmiştir. Veresiye fişlerini imzalayan ...’ın davalının aracını kullandığı da dosyadaki delillerle sabittir. Anılan kişinin sonradan işten çıkarılmış olması, dava konusu fişlerdeki akaryakıtın davalı adına alınmadığı yolundaki savunmayı tek başına ispata yeterli görülemez. Davalı taraf bu yöndeki savunmasını inandırıcı delillerle kanıtlayamamıştır. Davacı ise davalıya mal satıp teslim ettiğini kanıtlamış bulunmaktadır. Mahkemece, bu yönler gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.