Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2006/8151 K.2007/1591

Taraflar arasındaki karşılıklı alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık bayilik anlaşmasının haksız nedenle feshinden kaynaklanan kâr mahrumiyeti, cezai şart, manevi tazminat istemi ile karşı dava olarak açılan alacak talebine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında 27.7.2000 tarihinde (5) yıl süreli bayilik anlaşması imzalandığı ancak akdin 1.8.2003 tarihinde davalı tarafından fesh edildiği, feshe dayanak olarak gösterilen yönetmeliğin 12.2.2002 tarihinde yürürlüğe girdiği sözleşmenin ise daha eski tarihli olduğu, davacının eski mevzuat uyarınca gerekli belge ve ruhsatları aldığı, yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden sonra ise bu yönetmelik uyarınca gerekli olan ruhsatı, Bakanlar Kurulu kararı ile uzatılan süre içinde 30.7.2003 tarihinde aldığı,

davalı-karşı davacının haksız olarak akti fesh ettiği, davacının bu nedenle kâr mahrumiyeti ve manevi tazminat isteminde haklı olduğu, sözleşme uyarınca davacı-karşı davalının cezai şart talebinde bulunamayacağı, karşı dava konusunu oluşturan miktarın davalı-karşı davacı şirketçe dava dışı şirkete temlik edilip, bu miktarın davacı-karşı davalı tarafından ödendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine oyçokluğu ile karar verilmiş, mahkeme başkanı manevi tazminat hususunda çoğunluk görüşüne katılmadığını ifade etmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Somut olayda haksız fesih nedeniyle manevi tazminat koşulları oluşmadan davacı yararına manevi tazminata karar verilmesinde isabet görülmemiştir.