Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2006/9429 K.2007/3225

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili idarenin abonesi olan davalının su/ ksub borcunu ödemediğini belirterek, toplam 1.268.876.000 TL alacağın, asıl alacağa işletilecek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kaçak su kullanım tutanağına konu 5 no'lu dükkan ile ilgisi olmadığını, kaçak su kullanmadığını, tutanak tarihinde askerde bulunduğunu, sahibi olduğu 6 no'lu dükkanda da hiç su kullanmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen 21.01.2006 tarihli bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 1.268.876.000 TL (1.268.87 YTL)' nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, 342.600.000 TL (342.60 YTL) asıl alacağın dava tarihinden itibaren değişen oranlarda gecikme zammı ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, dava dilekçesinde 342.600.000 TL' si ana para olmak üzere toplam 1.268.876.000 TL' sinin tahsilini ve ana paraya aylık % 10 faiz uygulanmasını talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan bilirkişi incelemesi sonrası davacının talebi alacak miktarı yönünden aynen kabul edilmiştir. Ne var ki, tahsil hükmü kurulurken toplam 1.268.876.000 TL' ye yasal faiz uygulandığı gibi ayrıca ana para olan 342.600.000 TL' sına da aylık % 10 gecikme zammı uygulanmıştır. Bu durum HUMK.' nun 74. maddesine aykırı olduğu gibi aynı anda alacağa hem faiz hem de gecikme zammı uygulanmaz.

O halde mahkemece, davacının talepleri gözetilerek bir karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.