KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2007/11371 E., 2008/1219 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2008
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili ile davalı banka arasında Kredi Kartı Üyelik Sözleşmesi imzalandığını ve davalının kredi kartı borcu nedeniyle müvekkili aleyhinde icra takibi yaptığını tarafların 5564 sayılı Kanun uyarınca anlaştıklarını ve müvekkilinin taksitler halinde borcunu ödemeye başladığını ancak davalı bankanın haksız olarak, tüm borç için müvekkilinin maaşına haciz koydurduğunu bu işlemin hukuka aykırı olduğunu öne sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili, davacının ödeme taksitlerini aksattığını, davacının kendi hatasından dolayı müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını öne sürerek davanın reddi ile %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda 5464 sayılı Kanunun 44.maddesi uyarınca somut olaya 4077 sayılı kanun hükümleri uygulanacağı bu kanunun 23.maddesine göre de davaya bakma görevinin Tüketici Mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm vekalet ücretine ilişkin davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.
Mahkemece yargılamanın ilk duruşmasında dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş olması nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/1.maddesi uyarınca davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, mahkemece bu konuda karar verilmemesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği için HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Aslı gibidir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2007/11371, K. 2008/1219, 14 Şubat 2008 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama