Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2007/7895 K.2008/2894

Taraflar arasındaki karşılıklı menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Dava, 05.12.2004 tarihi Tali Bayilik Sözleşmesi’ni haksız nedenle fesheden davalının elinde bulunan ve mal teslimi karşılığı verilen çeklerin iadesi ile ödenen çek bedelinin istirdadı ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan halen alacağı olduğunu, davacıya verilen mallar için düzenlenen faturanın eksik KDV ödenmesi için düşük miktarda kesildiğini, kötüniyetli davacının bu hareketine karşılık fiyat farkı faturası kestiklerini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuş, karşı davacı da alacağını istemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl davada davacının istirdat talebinin reddine, 30.08.2005 keşide tarihli L0228239 çek nolu ... keşideli çek nedeniyle davacının 609.51.-YTL. borçlu olduğunun tespitine, üzerinde kalan kısım açısından borçlu olmadığının tespitine,

30.06.2005 keşide tarihli 12.000.-YTL. bedelli L0228237 çek nolu ve 30.11.2005 keşide tarihli 24.000.-YTL. bedelli L228241 çek nolu çekler açısından davacının davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına,

Davalı-karşı davacının davası süresinde olmadığından karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm asıl davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davanın konusuz kalan bölümü yönünden dava tarihindeki haklılık durumu araştırılarak sonucuna göre yargılama giderleri ve vekalet ücretlerinin hüküm altına alınması gerekirken, somut olayda ilk celsede davanın konusuz kalan bölümü ile ilgili bir kabul beyanı da bulunmadığından, HUMK.nun 94/2. maddesi hükmünün uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.