Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2008/3724 K.2008/10496

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıyla arasında yapılan 09/03/2006 tarihli satım sözleşmesi gereğince davalıya tıbbi cihaz sattığını, sözleşmenin 4. maddesinde satış bedelinin 60.000 USD + % 8 KDV olarak belirlendiğini, davalının 8.000 USD ve 73.576.00 YTL ödediğini, bakiye 8.852 USD borcunun kaldığını, alacağın tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacının satış bedeline karşılık gelen 85.536.00 YTL bedelli faturanın müvekkili tarafından ödendiğini, ödeme tarihi belirlenmediğinden davacının kur farkı isteyemeyeceğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının davalıdan alacağının 64.800.00 USD olduğu, YTL üzerinden fatura düzenleyen davacının artık borcun YTL olarak ödenmesinden doğabilecek riskleri kabul ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu tıbbi cihazın satış bedelinin USD olarak kararlaştırıldığı çekişmesizdir. Faturada satış bedeli olan USD değerinin karşılığının YTL olarak gösterilmesi ve davacının ticari defterlerine YTL olarak kaydı Vergi Usul Yasası gereği olup satış bedelinin B.K.’nun 83. maddesi gereğince yabancı para olarak istenmesine engel teşkil etmez. Nitekim davalı faturanın düzenlenmesinden sonraki ilk ödemesini yabancı para olarak yapmıştır.

Öte yandan mahkemece alınan bilirkişi raporlarında da taraflar arasındaki satış bedelinin yabancı para olarak kararlaştırıldığı vurgulanarak davacının satış bedeline karşılık YTL olarak yaptığı ödemelerin ödeme tarihindeki USD karşılığı gözetilerek mahsubu gerektiğini belirtmişlerdir. Mahkemece bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.