Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2008/5343 K.2009/1913

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Dava, icra takibine konu edilen senedin davalı yanca sahte olarak tanzim edildiği iddiasına dayanan menfi tespit davasıdır.

Davalı ... vekili, davanın reddi ile % 40 tazminatın davacıdan tahsili gerektiğini savunmuştur. Diğer davalı vekili ise, senedin müvekkiline ... tarafından cirolayarak verildiğini, senedin tahsil edilememesi nedeniyle müvekkilinin mağdur olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu bonoda ...’in kendi adına ve davacı şirket temsilcisi sıfatı ile iki imzasının bulunduğu, davalı ... iyiniyetli 3. kişi olduğu için keşideci ve lehdar arasındaki şahsi def’ilerin bu kişiye karşı ileri sürülemeyeceği, ...’in senet tanzim tarihinden (06.06.2006) bir gün sonra şirketi temsile yetkilendirilmesi nedeniyle davacı şirketin borçtan sorumlu olmayacağı iddia edilmiş ise de bu durumun hayatın olağan akışına aykırı olduğu, ...’in muvazaalı bir şekilde senet tanzim ederek verdiği, ayrıca davacı şirketin davalı lehdar ...’a 40.000.-YTL. borçlu bulunduğu gerekçeleri ile davacıların sübut bulmayan davasının reddine, davalı tarafın tazminat isteminin yerinde olmadığına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... tarafından davacılar aleyhine girişilen icra takibi ihtiyati tedbir sureti ile durdurulmuş ve alacaklının alacağına kavuşması geciktirilmiş olduğundan İİK.nun 72. maddesi uyarınca anılan davalı yararına % 40 tazminata hükmedilmesi gerekirken tazminat talebinin reddinde isabet görülmemiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.