KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2008/6735 E., 2009/2805 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2009
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ile davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı, davalı kurum elemanlarının işyerine gelerek sayacı kontrolleri sırasında mühür süresinin geçtiğini, değiştirilmesi gerektiğini söyleyip, mühürleri söktüklerini, tekrar mühürlemediklerini, davalı kuruma başvurusundan sonra sayaç muayenesi raporunda mührün bozuk, numaratöre müdahale edildiğinin bildirildiğini, ancak sayacın yeniden incelenip, tüketiminin belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek mührün bozuk olup olmadığının, numaratörlerle oynanıp oynanmadığının ve gerçek fatura değerinin tespitine, her fatura dönemi için davalıya yaklaşık 450.00 YTL borçlu olunduğunun tespitiyle bakiye 8.148.65 YTL için borçlu bulunulmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına, bilirkişi raporuna göre, davacının numaratörle oynamak suretiyle kaçak elektrik kullanımından dolayı 1.033.00 YTL kaçak elektrik bedeli ve geriye dönük olarak 8.598.65 YTL ek bedel tahakkuk ettirildiği, kaçak elektrik faturası bedelini davacının ödediği, buna ilişkin bir davasının olmadığı, davanın ek tahakkuk bedeline ilişkin olduğu, bilirkişi raporu dikkate alınıp, mahkemece re’sen yapılan hesaplama sonucu 2.820.53 YTL ek tahakkuk borcunun bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davacının son ödeme tarihi 28.03.2005 olan 8.598.65 YTL tutarlı ek tahakkuk faturasından dolayı davalıya 5.778.11 YTL borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2008/6735, K. 2009/2805, 7 Nisan 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama