KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2008/8130 E., 2009/1948 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2009
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmasız, davalı vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. ... ile davalı vek.Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, davalı tarafından Mersin 6.İcra Müdürlüğünün 2002/475 sayılı dosyadan müvekkili aleyhine bonolara dayanarak takibe geçildiğini, takip konusu senetler sebebiyle davalının mal ve hizmet satmadığını, eski yöneticilerin karşılıksız çek ve senet vererek kooperatifi zarara soktuğunu, müvekkili kooperatifin borcu bulunmadığını ileri sürerek takip konusu senetlerden dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, müvekkilinin toptan demir ve çimento ticareti yaptığını, dava konusu senetlerin alınan yapı malzemelerinin bedeli karşılığında alındığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre tarafların ticari defterlerinin kanuna uygun olarak tutulmamaları nedeniyle lehlerine delil olamayacağı, davacı kooperatife kesilen faturaların kapalı olduğunu, teslime ilişkin belge sunulmadığı, sevk irsaliyesi düzenlenmediği, davalının sahte fatura kullandığının vergi denetmenleri raporu ile sabit olduğu, davacı kooperatifin davalıya borçlu olmadığı gerekçesiyle davacının takip konusu bonolardan dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2008/8130, K. 2009/1948, 19 Mart 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama