KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/1014 E., 2009/10288 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Kasım 2009
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacılar, davalı firmanın 2002 yılında işyerlerine gelerek kendi malları olan “...” marka biraları satmalarını istediğini, karşılığında bedelsiz buzdolabı ve bir miktar da ürün verdiklerini, davalının isteği üzerine bir adet tamamen boş vaziyette teminat senedini davalıya teslim ettiklerini, 2005 yılı Ocak ayında ticari faaliyetlerine son vermek istediklerini, davalıyla görüşerek ibralaştıklarını, ancak bir belge almadıklarını, teminat senedini de iade edeceklerini söylemelerine rağmen takibe koyduklarını belirterek takibe konu 15.000 USD borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.
Davalı vekili, dava konusu senedin, taraflar arasındaki sözleşmenin 7.maddesi uyarınca cezai şart karşılığı alındığını, davacıların sözleşme süresi içerisinde işletmeyi kapatarak sözleşmeyi ihlal ettiklerini, durumun Sulh Hukuk Mahkemesi aracılığıyla da tespit edildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacıların sözleşme süreci sona ermeden işi bıraktıkları, böylelikle sözleşmeye aykırı davrandıkları, bu itibarla davacıların cezai şart ödemekle yükümlü oldukları, BK’nun 161 ve MK’nun 2.maddesi uyarınca cezai şarttan 1/3 oranında indirim yapılması gerektiği gerekçeleriyle davacıların takip dosyasında asıl alacağın 5.000 USD’lik bölümü ve işlemiş faizin de 28.89 USD’lik bölümünden davalıya borçlu olmadıklarının tespitine ve fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/1014, K. 2009/10288, 9 Kasım 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama