KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/10485 E., 2010/6481 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı kaçak elektrik kullandığı iddiasıyla davalı kurumun haksız olarak 1.825.91 YTL tahakkuk yaptığını, kaçak elektrik kullanmadığını, açtığı dava sonucu borçlu olmadığının tespitine karar verildiğini, bu defa davalı kurumun toplam 3.889.79 YTL ek borç tahakkuk ettiğini iddia ederek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, müvekkili kurum elemanlarınca yapılan kontrollerde kaçak elektrik kullanıldığının tespit edildiğini ve mevzuata uygun tahakkuk yapıldığını, davacı iddiasının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davacının kaçak tutanağı öncesi ve sonrası tüketimlerinin incelenmesinde 10 ay boyunca 11 kwh elektrik tüketildiği, bunun işyerinin boş olduğunu gösterdiği,kaçak elektrik kullanımının desteklenmediği, bu nedenle toplam 3.889.79 TL olan faturaların iptal edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kaçak elektrik kullanılmadığı iddiasına dayalı borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporu gerekli araştırma ve incelemeyi içermediği gibi, Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Bu nedenle konusunda uzman yeni bir bilirkişi ya da bilirkişi kurulundan ayrıntılı incelemeyi içerir ve Yargıtay denetimine açık rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/10485, K. 2010/6481, 27 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama