KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/11505 E., 2010/7298 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Tarih
- 02.07.2009
- No
- 15/294
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin ... Devlet Hastanesinde fizyoterapist olarak çalışmak üzere dava dışı ... Medikal Tıbbi Cihazları Ltd.Şti. şirketi ile iş sözleşmesi imzaladığını, sözleşmede iş sözleşmesi bitmeden işçinin işten ayrılması halinde 25.000 Euro tazminat şartı olduğunu, ancak davadışı şirket sahibinin talebi üzerine müvekkilinin (2) adet 25.000 YTL bedelli senedi bazı kısımları boş olarak şirket sahibine teslim ettiğini, müvekkili ile iş sahibi arasında ...
2.İş Mahkemesinde alacak davası görüldüğünü, bu arada müvekkilinin verdiği senetlerden birinin lehtar kısmına davalının ismi yazılarak takibe konduğunu, davalının dava dışı işveren şirketin sahibi ...’ın akrabası olduğunu, takibin haksız açıldığını öne sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu senedin teminat amaçlı olmadığını, davacının müvekkiline olan borcuna karşılık düzenlendiğini, davacının iddialarını HUMK’nun 288.maddesi uyarınca yazılı delille ispat etmesi gerektiğini öne sürerek davanın reddi ile %40 tazminata hükmedilmesini savunmuştur.
Mahkemece, yapılan yargılama sonunda; davacının senede karşı olan iddiasının yazılı delille ispat etmesi gerektiğini, dava konusu senette dava dışı ... Ltd.şirketinin herhangi bir sıfatının bulunmadığı, davacının iddiasını yazılı delille ispat edemeyip, yemin delilini de kullanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/11505, K. 2010/7298, 10 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama