Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2009/1348 K.2009/8287

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili davalılarca girişilen icra takibine konu bonolarla müvekkili şirketin herhangi bir bağlantısı olmadığını, şirket yetkililerinin de davalılara bono vermediğini; bonolardaki şirket kaşesi üzerinde imza bulunmadığını ve imza sahibi ...’ın şirketi borçlandırmaya yetkili olmadığını ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili bonolar üzerinde imzası bulunan ...’ın şirketi temsil ve ilzama yetkili olduğunu ve bonoların şirketi bağlayacağını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre davacı şirketin yönetim kurulunda alınan kararla bono üzerindeki imzaların sahibi olduğu bildirilen ...’ın şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığı, birlikte imza koyma koşulu getirilmediği, adı geçenin keşide tarihinde de bu yetkiyi haiz bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı şirket vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalılar vekilinin temyiz itirazı lehine takdir olunan vekâlet ücretinin hatalı hesaplandığı noktasındadır. Dava değeri 180.000,-TL olup, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalılar vekili yararına 13.100,-TL vekâlet ücreti takdir edilmek gerekirken 3.300,-TL vekalet ücreti tayini doğru değil ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/VII nci maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.