Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2009/2139 K.2009/11190

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin borçlusu bulunduğu 15.09.2006 vade tarihli 2.200.00 YTL’lik 30.10.2006 vade tarihli 3.185.00 TL’lik 30.11.2006 vade tarihli 3.185.00 YTL’lik 30.12.2006 vade tarihli 3.185.00 YTL’lik toplam 11.775.00 YTL bonolara dayanılarak aleyhine icra takibine girişildiğini 15.03.2007 tarihli 6.600.00 YTL’lik ve 30.03.2007 tarihli 2.000.00 YTL’lik çeklerle ödeme yapılmasına rağmen bu ödemeleri borçtan düşülmediğini, tarafların mobilyacılık işi yaptığını,

davalının aynı zamanda mobilyacılık işi ile ilgili toptan malzeme satışı yaptığını müvekkilinin davalıdan malzeme aldığını taraflar arasında başka bir ilişki bulunmadığını ileri sürerek toplam bedeli 11.775.00YTL olan senetler için 8.600.00 YTL ödeme yapıldığının kabulü ile bu miktar asıl alacak ve bu miktar asıl alacağa isabet eden faiz, harç ve vekalet giderleri nedeniyle borçlu olmadığının tespitine %40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aynı konuda davacının Mut İcra Hukuk Mahkemesinde (2007/16 E) borca itiraz davası açıldığını belirterek derdestlik itirazında bulunmuş, esas yönden ise taraflar arasındaki 15.07.2006 tarihinde başlayan 15.02.2007 tarihinde son bulan mal teslim fişlerinden de anlaşılacağı üzere müvekkilinin davalıya toplam 19.968.74 YTL değerinde mobilya malzemesi verdiğini, davaya konu senetlerin davacıya verilen borç para nedeniyle düzenlendiğini, davacının çekle yaptığı ödemelerin senetlerle ilgisi olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde davacının davalıya çekle toplam 8.600 YTL ödeme yaptığının her iki tarafın da kabulünde olduğu, çekle yapılan ödemelerin muaccel bir borca karşılık yapılmış olduğunun kabulü gerektiği, davalının yapmış olduğu savunma karşısında ispat yükünün davalıya geçtiği, davalı vekilinin 28.03.2008 tarihli duruşmada ticari defter ve belgeler delilinden vazgeçerek karşı tarafa yemin teklif ettiği ve davacı yanca usulüne uygun olarak eda edilen yemin de nazara alınarak davanın kabulüne icra takibine konu edilen toplam 11.775.00 YTL bedelli (4) adet senede mahsuben 8.600. YTL ödeme yapıldığının tespitine, 8.600 YTL’nın %40’ı oranındaki tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında mobilyacılık nedeniyle akdi ilişki bulunduğu konusunda uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık çekle ödemelerin dava konusu bonolara mahsuben mi yoksa davalı tarafından davacıya satıldığı savunulan mal bedellerine mahsuben mi yapıldığı konusunda toplanmaktadır.

Davalı taraf, çekle ödemelerin davacılara satılan mal bedellerine mahsuben yapıldığını savunarak dosyaya mal teslim fişleri sunmuş, dava konusu bonoların ise davacıya verilen borç para karşılığında düzenlendiğini ve halen ödenmemiş olduğunu belirtmiştir. Bonolarda “nakden” kaydı bulunmaktadır.

Davacı vekili taraflar arasında mobilyacılık işi dışında başkaca herhangi bir hukuki ilişki bulunmadığını iddia ettiğine göre senetlerin ihdas nedenini talil etmiş olduğundan ve davalı taraf bonolar dışında alacak doğuran alım-satım ilişkisini dosyaya sunulan delillerle kanıtlamış olduğundan somut olayda davacı tarafın iddiasını ispat etmesi gerekmektedir. Başka bir ifade ile ispat külfeti davacıdadır.

Mahkemece ispat külfetinin tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.