Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2009/2977 K.2010/994

Taraflar arasındaki karşılıklı alacak-tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin tatil köyü işlettiğini ve tatil köyünün bir kısım odalarını davalı şirkete tahsis ettiğini ve bu odalara başka müşteri kabul etmediğini, bu hususta taraflar arasında sözleşmeler imzalandığını ve davalı şirketin getirdiği turistlere konaklama hizmeti verildiğini, davalının kısmi ödeme yaptığını, bakiye kısmın ödenmesi için çekilen ihtarname üzerine davalı şirketin rezervasyonları iptal ettirip sözleşmeyi de feshettiğini, müvekkilinin bakiye alacağının tahsili için dava açma zarureti doğduğunu belirterek müvekkilinin alacağı ile uğradığı maddi manevi tazminatın faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahı itibari ile davaya bakma yetkisinin İstanbul Mahkemelerine ait olduğunu, müvekkilinin seyahat acentesi olarak faaliyette bulunduğu ve yurtdışından getirdiği turistleri, taraflar arasındaki anlaşma uyarınca davacıya ait otelde konaklattığını ve buna ilişkin tüm bedelin davacıya ödendiğini, davacının müvekkili şirkete ait tur otobüsleri ile rehberlerini zorla otel dışına çıkarttığını, turistlerin otelden ayrılmalarına engel olduğunu ve bu nedenle anlaşmanın sona erdiğini, somut olayda kusurlu olan davacının sorumlu olduğunu,

davacıya ait otelden ayrılmak zorunda kalan turistlerin başka otellerde konaklatıldığını, bu nedenle de müvekkilinin zarara uğradığını öne sürerek davanın reddi ile karşı davanın kabulüne ve müvekkilinin uğradığı zararın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında 13.4.2005 tarihli sözleşme ve 18.4.2005 tarihli ek protokol imzalandığı ve bu sözleşmeler uyarınca, davacıya ait otelde davalı şirketin yurtdışından getirdiği turistlerin konakladığı, davalının kısmi ödeme yapıp bakiye borcunu ödemediği ve teminatı iade etmediği davacının dava dışı şahıslar ile arasında doğan anlaşmazlıklar nedeni ile otele sürekli olarak hacizler geldiği ve müşterilerin bu nedenle rahatsız oldukları, sözleşmenin feshinde her iki tarafın da kusurlu olduğu, davacının faturalı alacağı dışında diğer taleplerinin yerinde olmadığı,

davalının müşterilerini kendi insiyatifi ile davacıya ait otelden çıkardığı bu nedenle de maddi tazminat isteminde bulunamayacağı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı (karşı davalı) vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı (karşı davalı) vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece davacı-karşı davalının manevi tazminat talebinin tamamının reddine karar verilmiştir. Bu durumda karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10/3.maddesi uyarınca davacı aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı düşüncelerle nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği için HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.