KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/3419 E., 2010/271 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı keşideci ... arasındaki hatır ilişkisi nedeniyle 30.11.2005 keşide tarihli 31.600.00 YTL bedelli çeki anılan kişinin kredi kullanıp işleme koymama vaadi ile müvekkiline ciranta olarak imzalatıldığını, ancak çekin davalı eline geçtiğini çekin keşide tarihinde tahrifat bulunduğunu, parafın da dava dışı keşideciye ait olmadığını, çekin kambiyo vasfı bulunmadığını ileri sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalıya icra takibinden dolayı ödenen miktarın istirdadına, %40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının çekteki ciranta imzasını inkar etmediğini çeki hatır için imzaladığı iddiasını yazılı delille ispatlaması gerektiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece bilirkişi raporunda çekin keşide tarihindeki parafın keşideciye veya davalı hamile ait olup olmadığının belirlenemediğinin belirtildiği, tanık olarak dinlenen keşidecinin parafın kendisine ait olmadığını beyan ettiği, keşide tarihinin çekin esaslı unsurlarından olduğu, keşide tarihinde tahrifat bulunan çekten dolayı davacının davalıya borçlu olmadığı gerekçesiyle davacının icra takibinden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, takip dosyasında davalıya ödenen 27.666.00 YTL ve dosyada bulunan 1.800.00 TL ile bilirkişi raporuyla belirlenen 3.410.50 YTL yasal faizin davalıdan tahsiline, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/3419, K. 2010/271, 20 Ocak 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama