KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/3728 E., 2010/1694 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Asliye HukukMahkemesi
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili, davalının, müvekkilinin işlettiği ... Otel’in Türk Hamamı bölümüne müşteriler gönderip, ödemenin kendisi tarafından yapılacağını söylemesine rağmen hiçbir ödemede bulunmadığını, alacağın tahsili için girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, davaya konu faturaların müvekkili şirkete ulaşmadığını, tarafların 2001 sezonu için yaptıkları anlaşmaya göre müvekkilinin müşterilerinden hamam, masaj, sauna, kese vb. gibi talepler geldiğinde onları davacıya yönlendirecek, bunun karşılığında da davacının hamam ücreti talep etmeyeceğinin kararlaştırıldığını, müvekkili şirketin müşterilerinden hamam ücretini alıp, karşılığında da davacıya müşteri gönderdiğini, buna karşın davacının, müvekkili şirketin müşteri girişini sağlamak üzere verdiği biletleri hesap ederek müvekkilinden para talep ettiğini savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre hamam işleteni davacı ile turizm acentası olan davalı şirket arasında 2001 sezonunda davalı müşterilerinden hamam, masaj, sauna, kese ve benzeri taleplerin gelmesi halinde bu müşterilerin taleplerinin karşılanması için davalı tarafından davacıya yönlendirilmesinin kararlaştırıldığı, bu hizmet nedeniyle davacının, davalıdan 3.824.08.-YTL. alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/3728, K. 2010/1694, 18 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama