KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/4071 E., 2010/2135 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ... bayisi olarak satışını yaptığı otomobillerden 2006 model E200 Kopm. tipi binek aracını 26.10.2005 tarihli fatura ile aldığını, teslimattan sonra sağ ön kapıda derin çizik görünce taşıma firması olan ... Ltd. Şti.’nin çiziğin kendilerinden kaynaklandığını kabul ettiğini, aracı çizik ile satışa sunduklarında satın alacak kişinin inceletmesi sonucu çiziğin altında birkaç kat daha boya olduğunun tespit edildiğini, aracın ayıplı bulunması nedeniyle satılamadığını ve ticari kazanç kaybına uğradığını ileri sürerek ayıplar nedeniyle değer düşüklüğü ve ticari kazanç kaybı olarak şimdilik 10.000 TL’nin aracın alındığı tarihten itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davalı ikametgahı olan ... Asliye Ticaret Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki ilk itirazında bulunmuş, esas savunmasında ise araçtaki ayıptan dolayı müvekkilinin kusuru olmadığını, taşıma şirketinin sorumluluğunu kabul ettiğini, aracın sorunsuz olarak teslim edildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Dava ihbar edilen şirketler ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne, 6000 TL’nin (değer kaybı) dava tarihinden itibaren değişik oranlarda yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacının ticari kazanç kaybına dair belge ibraz etmediği ve bu iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle bu talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/4071, K. 2010/2135, 1 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama