KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/5480 E., 2010/2219 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin davadışı ... Ltd.Şti.’nden alacağı mallara karşılık her biri 18.000 YTL bedelli toplam 36.000 YTL tutarında iki adet çeki keşide ederek bu şirkete vermiş ise de, anılan şirketin iflas etmesi sonucu mal teslimi yapılamadığını, sonrasında davalı şirketin çeklerin ciro yoluyla hamili olduğunu söyleyerek ödeme talep etmesi üzerine müvekkilinin 10.000 YTL peşin ve 26.000 YTL bedelli çeki davalıya teslim ettiğini, ancak bu sırada davadışı ...
Ltd.Şti.’nin müvekkile ait çeklerin çalındığı iddiasıyla Cumhuriyet Savcılığı’na suç duyurusunda bulunduğunun öğrenildiğini, böylece müvekkilinin bedelsizlik def’ini davalıya karşı da ileri sürebileceğini belirterek, davalı yanca takibe konu edilen 26.000 YTL bedelli çekten dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine ve %40 oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin iyiniyetli hamil olduğunu, davacı şirket yetkilisinin çeklerin çalınmadığına dair Cumhuriyet Savcılığında beyanının bulunduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuş ve %40 oranında tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.
Mahkemece, davacının ... Ltd.Şti.ile olan ilişkisinin iyiniyetli hamil olan davalıyı etkilemeyeceği, davadışı şirkete karşı ileri sürebileceği def’ileri davalıya karşı süremeyeceği, davacı yanın davalının kötüniyetli olduğuna dair bir iddiası ve delili de bulunmadığı gerekçesiyle davanın ve ayrıca şartları oluşmadığından davalının tazminat talebinin ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/5480, K. 2010/2219, 3 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama